Kal Deme Ne Olur...
Kalırsam...
SonBaharı Yaşar Yüreğim..Dökülürüm..Sararıp Solarım...
Solar Çiceği Baharımın..Çekilir Tebessümlerim Yüzümden..
Yüreğime Süzülür GözYaşım...Çığlığım Sarar Sessizliği..İçimi Ahım....
Kal deme Bana..Ruhumu Esaretine Alan Bu Zindan Elinden...

Kalamam...

Kalırsam..GözYaşlarım Dökülür Yanaklarımdan..Sevdamın Toprağına..
Katıksız Hüzünleri Kuşanır..Ömrüm..Hüzünleri Kuşanırım YaR...
İçimin Çöl Kuraklığında Eririm..Tükenirim..Ne Olur Anla..
Siyahi Umutlara Tutunan Yüreğim..Şimdi SimSiyah Renge Çalar...

Kalamam...

.... Kalırsam Tükenirim..Biterim.... 

Ben, herkes kadar hiç kimseyim senin için.
Sen, hiç kimse kadar herkes.

 Senden geçemeyen aklim, kendinden geçti. Kendime gelemiyorum senden.

Denedim. Meyletsin diye gönlüm baska yere. Düssün diye gündemimden adin. Yikilsin diye, dört basi mamur ümitsiz umutlarim. Yanildim. Yanmisken oysa, tekrar nasil yanardim.

Dil’de sûz, yolda iz. Nere gitsem bir basima sonu çikmaz.

Dönüp durunca kendi etrafimda, döndüm ve olmadigin halde geldim. Içimde bir kiz çocugu agliyor terkettigim, cam fanuslar yikiliyor sanki beynimin boslugunda. Neresinden tutsam kalbimin ellerim kesiliyor. Askin yasiyor, kalbim kan kayiplarinda. Araniyor..

Asktan ölmekten daha çok aci verir aski öldürmek. “En leylim gecede ölesin tutmus”sa, her gece leylim bana, her gece Leyla’yim sensiz.

Bir peri degilim, kus da degilim kanatlarim yok. Ki olsa kirik dökük kalirdim. Insanim alti üstü. Her yerim hasret. Hasretin kördügümdür hayatima dolanan.

Oysa ben, vaktimi gözlerinden bahsetmekle geçirmek istiyordum. Hani o bakinca, varligimin anatomisini ayaklarinin altina seren; sen bilmeden, aglamakli bir sevincin hücrelerime kadar sokuldugu gözlerinden.

Gamzene baskasi dokunuyorsa, nereden bileceksin, gülüsüne bin gülüsü feda edecegimi..